Dinosaurios herbívoros

A l'aital coma aviá dinosaurios carnívoros, aviá tanben dinosaurios herbívoros, que s'alimentavan pas que de vegetals, que se tròban entre el qualqu'un dels mai grandes dels dinosaurios.

Es lo cas del Diplodocus, òm dels mai coneguts, qu'arribèt a mesurar fins a 27 mètres de long e se calcula que pesava unas 20 de tonas, e mai se los nòus estudis an davalat aquesta chifra fins a la mitat. Segontes qualques científcos, l'estructura de lo sieu còth li empediguèt matenerlo en naut pendent longtemps, per çò que s'alimentava non solament de fuèlhas en los arbres.

E mai se, per de còthes longs, lo del Mamenquisaurio, qu'arribèt a mesurar 25 mètres de long, mas a l'aver un còs mai pichon, lo còth èra muchísimo mai long que lo del diplodocus. A diferéncia d'aqueste, cuyos de fossils foguèron trobats en Norteamérica , lo Mamenquisaurio foguèt trobat en China .

Mas pas totes anavan èsser dinosaurios grandes amb lo còth long. Avèm d'autres tipes, coma lo Coritosaurio, que mesurava pas que 10 mètres de long, e aviá cientos de dents. O lo Tuojiangosaurio, d'autre dinosaurio fòrça conegut, cuyo nom significa reptil espinós, coma delata lo sieu aspècte.

Autre dinosaurio herbívoro amb d'espinas èra l'Anquilosaurio , cuya coa dispausava d'un mazo d'uas qu'estrossejar als sieus atacantes, normalament predadores, que volián amb el dispausar d'un manjar a la siá còsta. Clar, que cnjse aquestes podián amb la siá coa, lor caliá encara lidiar amb lo sieu dur còs, protegit per d'espinas e de placas ossosas.

Mas sens dobte, lo dinosaurio que mai de passions a levat d'entre los herbívoros èra lo triceratops, e mai se lo sieu nom li a pas fach fòrça justícia (òrra cap amb cuernos). Foguèt lo màger dels dinosaurios cornudos, e sabi pas a vosautres, mas m'enfonsèt en la tristesa que quand sortiguèt en Pargue Jurásico foguèsse lançat e malaut en lo camp.