“Sex and The City 2″: de sabatas e vestits

Qui aja en esperit li tirar un vistazo al DVD de “Sex and the City 2″ per veire tot lo desplegament d'estilismo que luden Carrie e las siás amigas, va aicí lo mieu conselh: Comprense una revista de mòda, e eviten passar 144 menutas totalament prescindibles. Es pas que “Sex and The City 2″ siá una pellicula dolenta, es qu'es de las pejors qu'ai pogut veire en longtemps. Mens mal que foguèri pas al cinèma, a l'ostal lo patiment es mens.

Lo principal motiu de la catastròfa que supausa la pellicula es la siá protagonista, Carrie Bradshaw es amb tota seguretat òm dels personatges mai odiosos, antipáticos e estúpidos de l'istòria del cinèma. La sola preséncia d'aqueste personatge fa que la pellicula destile un machismo e una misoginia impropia d'un produch destinat a de femnas. Segontes Michael Patrick King, director (per dire qualquarren) d'aquesta causa, per far erosa a una femna te cal pas que li donar de luxes, ròba cara, de jòias e de sabatas. Aital de superficial es lo genre femenin pel senhor King. Valga coma exemple lo cas de la protagonista, exitosa articulista de mòda que, quand tracta d'escriure de qualquarren aluenhat de lo sieu mond (lo sieu matrimòni) recep las pejors criticas de la siá carrièra.

Mai ailà del despropósito que supausan unes personatges femenins totalament degradantes, sens cap vertut positiva mai alla d'èsser guapas e ricas, la pellicula contunha de patinar sequéncia après sequéncia. E es que los personatges son los meteisses de la seria (que n'ai pas vist ni un capítol) e de la primièra pellicula, que malgrat èsser dolenta en arriba pas a aquestas còtas d'estupiditat.

Lo segond motiu que la pellicula siá de çò de pejor estreat ongan, es que, simplament, i a pas pellicula. Es dire, s'establís pas una estructura narrativa, i a pas conflicte per cap dels personatges que faga avançar l'istòria. Malgrat que lo director ensaja nos far veire los conflictes intèrnes que se li afrontan a el las gojatas, aquestes en cap moment fan avançar la trama, e lo scenarista se vei obligat a s'inventar “de pichones rèptes” per las protagonistas que fregan lo ridicul e son resolguts en la seguenta sequéncia: Una amassada amb un ex-nòvi, un passapòrt perdut, e lo grand rèpte final de las protagonistas, la pròva que nòstras heroinas li an d'a el s'afrontar en tota una trobalha narratiu digne del melhor Indiana Jones: Far la valisa en 20 minutos.

Dison que volguèron trasladar la “trama” (s'es qu'i a qualque) a Orient Mièg per que las protagonistas poguèsson nadar en luxe sens se sentir colpables per la crisi. Foguèsse pas estat mai interessant veire coma li afècta la crisi a aquesta còla de ricachonas? Tota l'aventura en Abu Dhabi es un sinfin de luòcs comuns, de remoquets xenófobos e degradacion de la cultura araba. King Nos mòstra clarament que los americanes son fòrça per lo dessús dels arabes, e qu'eles, per fòrça dogmáticos que sián, en lo fons vòlon èsser coma los yankis. La sequéncia de las femnas amb burka en vestint la darrièra colleccion de Louis Vuiton, es, simplament avergonzante.

A pas “Sex and The City 2″ ni un sol aspècte positiu mai ailà d'un parelh de remoquets leugièrament gracioses, e l'espectacular cameo de Liza Minelli. Pr'amor que los “amics gays” son estereotipados fins a dire basta, e la subtrama de la “nanny sexy” a una solucion vertadièrament preocupante: “de Madamas, l'unica manièra que lo sieu marit pas s'acueste amb la niñera es que contracten a una lesbiana”. E que cònste qu'ai pas parlat d'un vestiari ridicul, (de lunetas de solelh amb mange!! quién A inventat aqueste orror?) D'un raccord inexistent e la musiciana pejor escuelhuda en d'ans ( “True colors” per fenir la pellicula, simplament pr'amor qu'òc ). En fin, un orror qu'esperi que trionfe… en los Razzies. Que pena qu'en Extracine ajam pas la qualificacion de 0 estelas. Seriá una oportunitat estupenda per l'usar.

“Sex and The City 2″: de sabatas e vestits escricha en Extracine lo 5 August, 2010 per albertosantaella
Enviar a Twitter | Partejar en Facebook