“You Will Meet a Tall Dark Stranger”, un Allen mendre

Aquesta setmana s'es estreada dins l'estat espanhòl "You Will Meet a Tall Dark Stranger", la darrièra pellicula dirigida pel prolífico e totjorn genial Woody Allen. En seguint la siá costum d'estrear pellicula per an, tocava ongan la segonda amb produccion espanhòla (concorrerà en los Goya?) E mai se rodada en Londres. Quand òm fa una pellicula a l'an es fòrça malaisida manténer un nivèl naut pellicula après pellicula. Malgrat aiçò Allen sòl o aténher, gaireben totjorn.

E disi gaireben totjorn, pr'amor que "You Will Meet a Tall Dark Stranger" es de çò "mens bon" del darrièr Allen. Dire qu'es una dolenta pellicula seriá mentir, mas es pas a la nautor de qualqu'uns de los sieus darrièrs films coma "Match Point" o "Cassandra's Dream". Aquesta que se ven d'estrear es material perfièch pels detractors d'Allen, doncas es plea dels defèctes que se li sòlen atribuir a la filmografía del neoyorquino. A saber: Una votz en off innecesaria, de personatges e de situacions autobiográficas e unes tèmas repetitivos amb lo rèste de lo sieu filmografía.

Li manca a "You Will Meet..." Principalament una istòria centrala potenta. En seguint l'esquèma de fòrça de las pelliculas del neoyorquino, lo film retrata a un grop de personatges cuyas de tramas concorron de forma parallela mas amb pauc que veire entre elas. Avèm dins aqueste cas a un escrivan en crisi (l'enésimo en la filmografía d'Allen), a la siá femna enamorada de lo sieu cap e al paire d'aquesta, recien divorciado de la siá maire e enamorat d'una actriz fòrça mai jove qu'el. Totas las istòrias viran en torni a la maire d'ela, una anciana que recor a una pitonisa coma unica via d'escapatz per sortir de la depression que se tròba en el.

Lo problèma es dins que l'istòria centrala qu'o vertèbra tot (la de la maire) es pas interessanta ni, fòrça mens, influís en las autras istòrias. S'a aquò somam que lo rèste d'istòrias parallelas (fòrça mai interessantas) se daissan sens conclure, lo sentiment de decepcion es pro grand. Quitament pas lo bastiment de personatges fa que la pellicula pujatz entièrs, doncas, se plan Allen es unic en retratant las misèrias e de vertuts de la raça umana coma cap autre autor actual, dins aqueste cas mai que jamai los sieus personatges semblan de còpias d'unes autres sieus. Lo personatge de Josh Brolin poiriá èsser perfièchament lo protagonista de "Manhattan" o "Desconstructing Harry". Lo d'Antony Hopkins es una caricatura de la crisi de la maturitat que sofrís lo quite Allen, que tantes còps se son retratats en la granda pantalha entornejat de bèlas jovencitas, e la siá situacion es tròp semblanta que li visquèsse a el ja Larry David en "Whathever Works". La protagonista e la siá istòria amb la pitonisa remembra per de moments a la viscuda per "Alice" , e la prostituta qu'enamora a Anthony Hopkins es la version dolenta del personatge de Garda Sorvino en "Mighty Aphrodite". En mai, lo tèma de las infidelidades e l'apatía dins lo matrimòni es estat tractat de similara manièra en practicament tota la siá filmografía.

Mas es pas èst lo màger problèma de la pellicula. Es quaus nos agrada Allen soi acostumat a que nos compte totjorn çò de meteis, e o gaudissèm malgrat aiçò, pr'amor que los sieus guidons son cada an un bufi d'aire fresc en la granda pantalha. Los sieus dialògs, de personatges e de situacions nos enamoran pellicula après pellicula. Malgrat aiçò, aicí, Allen signa eth quau siá probablament lo sieu pejor guidon. Arriba pas a aver cap fòrça dramatica, e los escasses remoquets o gags comics son pas a la nautor del melhor Allen. Cerca quitament pas innovar en la siá forma coma lo coriós (e mai se tanben fallido) experiéncia que supausèt ["Melinda and Melinda"]. Lo guidon sembla escrich per un alumne avantatjat d'Allen, mas la siá satira, lo sieu sens de l'umor, la siá existencialismo, quitament la siá añorable hipocondría, brilhan per la siá abséncia.

Per sòrt se que vesèm a Allen en un cast de luxe, en un grop d'actors dins estat de gràcia, coma nos a ja acostumat Allen. Es coriós qu'un director qu'afirma pas assajar e pas dirigir practicament als sieus actors, atenhètz an darrèr an traire de lo sieu elenco d'interpretacions memorables. Destacan dins aqueste cas Naomi Watts e Josh Brolin, qu'atenhon que nos creèrem a de pès juntillas aqueste estranh matrimòni en crisi cada còp que partejan plano. Vesèm tanben lo premi d'Allen en qualques sequéncias dramaticas, rodadas en longs planos sequéncia qu'Allen demòstra en el que malgrat pas èsser un director tecnic, sap mòure la camèra coma degun. Son aquestes pichones destellos de gèni es quaus nos remembran en quina pellicula sèm.

Es malaisit classificar "You Will Meet a Tall Dark Stranger". Coma pellicula en se meteissa es pas mal, malgrat qualques estanhs narratius. Lo sieu despartiment es excellent e a de moments vertadièrament geniales. Mas a Allen li exigissèm totjorn mai, e a fach dins aqueste cas d'obrièr del cinèma", doncas que se nota qu'es un film realizat coma mèr tramit per complir un contracte. Quitament aital, aqueste tramit es fòrça per lo dessús de la majoritat de çò que Hollywood nos pòrta a las nòstras pantalhas.

“You Will Meet A Tall Dark Stranger”, un Allen mendre escricha en Extracine lo 1 September, 2010 per albertosantaella
Enviar a Twitter | Partejar en Facebook