“Grown Ups”, pr'amor que per créisher New England que Milà

Apurando los darrièrs jorns de l'estiu, me semblèt interessant gaudir d'un produch inventat per gaudir en aquesta epòca de l'an, "Grown Ups", la darrièra comèdia? D'Adam Sandler.

Lenny (Adam Sandler), Eric (Kevin James), Kurt (Chris Ròck), Marcus (David Spade) e Rob (Rob Schneider) son un grop de cuarentones que formèsson l'equipa de basquetbòl de lo sieu institut, que se tornan a retrobar en l'enterrament que ne foguèsse lo sieu entrenador, per aprofiechar e passar amassa lo finde setmana del quatre de julhet amb las siás respectivas esposas, Roxanne (Salma Hayek), Sally (Maria Bèl) e Deanne (Maya Rudolph), Gloria (Joyce Van Patten), qui resultar èsser parièr d'inmaduras qu'eles.

En qualques escasenças se me a raiat de barrejar peras amb de pomas, o disi per quand me fau referéncia a la possibla ideologia que s'amaga o aflora darrièr d'una pellicula, mas es que "Grown Ups" oishina a cinèma republican en la linha d'aquesta darrièra convocacion qu'amassèt a çò de melhor de la pensada republicana en Washington.

Mai qu'una comèdia, que de graciosa a plan pauc, sembla una pellicula de propaganda nòrd-americana amb la clara intencion de fomentar lo torisme interior doncas, escarte de la sonhada seleccion de las familhas representadas que s'inclutz en el una familha complèta negra ---qu'assumisson literalament que lor cal viure subyugados per la cultura blanca---; lo sector latinoamericano representat per Roxanne ---que grand supòrt per la revindicacion de l'egalitat de la femna que figure en los crèdits coma Salma Hayek Pinault, e mai se va cèrtament al fil de la pensada de los sieus creadors---; un paire obeso degudament recobèrt, totjorn e en tot moment en que se pòscan veire los sieus grasientas de carns, d'un inadequat taje de neopreno!; Una jove orientala en l'avient luòc que li correspond: niñera-assistent-au pair; l'abséncia absoluta d'omosexualas pr'amor qu'en l'ideario republican se contempla pas aquesta tendéncia; e qué me dison de la societat que representa que los gojats parlan en el sonque als gojats e las gojatas a las gojatas... Se me arriba pas d'autre motiu per far la pellicula que la revindicacion que la familha estúpida serà jamai separada.

D'autra banda pas auriá cap problèma en m'engolir una pellicula mai que tracte de me vendre las mèls del sòn american, mas s'o faguèsson almens d'acòrd a un emplec corrècte e coerent del lengatge audiovisual. Pr'amor qu'es pas çò de meteis far umor slapstick que far lo payaso. Es pas çò de meteis far lo payaso qu'o èsser. Es pas çò de meteis èsser graciós que quèir en gràcia. Es pas çò de meteis un grop d'amics gracioses que la competicion constanta per veire qui ditz o fa l'estupiditat mai infame. Es aital la vida d'Adam Sandler, scenarista e productor de la cinta? Qué dur concórrer cada jorn amb los tieus amics per veire cual es melhor comic. E d'autra banda, quin facil responsabilizar als autres pr'amor que los tieus filhs sorton pas dins lo carrèr, pr'amor que se passan lo jorn entièr en parlant per lo sieu telefòn mobil ---que tu lor crompères---, en jogant als videojòcs ---pr'amor que segurament tu ès pas passat temps amb eles---, o a Steven Spielberg pr'amor que te demandan una television mai granda coma la siá. La fauta es totjorn dels autres, jamai d'òm meteis, quina filosofia tan...

Aicí pas passa brica e aiçò m'encanta

La frasa prononciada per Roxanne es fòrça mai precisa de çò qu'e poguèsse imaginar pr'amor qu'es cèrt. Passa pas brica en tota la pellicula, i a pas conflicte, ni tèma, ni argument. Lo catalizador inicial ---que dura gaireben una cuata part de la pellicula--- afècta pas en absolut als protagonistas, facilita pas qu'una desencusa, mai o mens ---per supausat mens--- coerent per justificar que s'amassatz e passen unas improvisadas de vacanças amassa. Se poiriá gaireben elogiar la ligereza que se resòlvon amb el de situacions coma aver d'anar en Milà, o la decision d'anar al pargue aquatic. I a pas mai de conflictes qu'aquestes dos en la pellicula e se solucionan en la meteissa sequéncia e sens una justificacion coerenta.

Totas las causas minimament graciosas que poiriá aver la pellicula es inclusa en lo tráiler ---qu'es fòrça mai graciós que la pellicula---, lo rèste a pas cap interès, escarte del poder verificar cossí se ganhan lo sòu unes senhors (pòdi pas dire comics, pas), que sembla òc se o passèron en fasent plan la pellicula ---mens Chris Ròck, totalament relegado a la part trasera de l'autobús, coma òme de color qu'es. Pietat que sabèsson pas o nos transmetre de la meteissa manièra. Serà mai fauta d'Adam Sandler o de Dennis Dugan, qui poiriá aver figurat coma director o coma gojat de las comandas?

Fòtos: Film Affinity Lo Seten Art

“Grown Ups”, pr'amor que per créisher New England que Milà escricha en Extracine lo 1 September, 2010 per luis-alvarez
Enviar a Twitter | Partejar en Facebook