Perqué ieu ai de besonh pas apps (creï)

Tractarai d'èsser breve. En mai, anatz coma disclaimer e al meteis temps coma invitacion a participar en de comentaris que soi pas 100% segur mas creï que pas, ieu ai de besonh pas (tantas) apps. En general, ai de besonh pas d'aplicacions desparièras en la miá smartphone o d'autres dispositius per accedir e utilizar contengut o de servicis que poiriá usar perfièchament en un navigador.

Disiá Wired fa ja un an e mièg que la web es mòrta e de donadas de Decembre de 2011 mòstran aquesta tendéncia, passam 30% mai de temps en usant apps qu'en la web. Plan, l'emplec d'apps fragmenta internet. Se convertís en un microcosmos qu'en foncion del dispositiu d'accès (o quand mens, del desarrollador del sistèma operatiu) aurem en el accès a un contengut o d'autre e serem subjèctes a las consideracions, ventajas o incovenientes de la politica d'aquesta companhiá.  Los mieus dobtes son simples: perqué? E per qué? Ai liejut pro e seguissi sens aver de responsas claras.

HTML 5 vs Apps

Se pensam en apps, çò de primièr que nos ven es davant la facilidad d'emplec, la versatilidad, la gestion de contengut multimèdia. Malgrat aiçò, un importantísimo percentatge de çò que, ponam per cas iOS5 (lo sistèma operatiu d'Apple) te permet far, çò pòdes desvolopar tanben mejançant HTML5, un saut qualitatiu e conceptual que permet incorporar de contenguts multimèdia dirèctament, dotar de semantica al contengut que se maneja e facilitar la vida als cercaires, entre unas autras fòrça causas. Per nos far una idèa, podèm veire la galariá multimèdia de HTML5rocks de Google.

Dins la majoritat de las escasenças lo resultat final d'una app pas difiere de çò que poiriam aténher amb una version web mobila, fins al ponch qu'i a de sistèmas coma Weever o WizziApp qu'automatizan lo trabalh. Aliment pel bestial en las paucas diferéncias entre la version mobila de Twitter e en la siá App per iPhone, en de versions de revistas, en reproductors d'emissoras de ràdio… e, malgrat aiçò, per lo sieu desvolopament, validacion e distribucion nos avèm de plegar a una seria de requeréncias de cadun dels proprietaris de sistèmas operatius, entre elas que cap enlace sort d'una app sens aver lo vist bon del proprietari del sistèma. Aicí radica l'afar, en la proliferacion d'apps qu'apòrtan pas sobratz tròp de versions web.

E en escambi de qué?

D'una màger massa d'usatgièrs? D'unes canals de distribucion fòrça pulidos? O ai pas clar. Se me arriban, per supausat, qualques cases que l'emplec d'apps a en el tot lo sens del mond: quand s'utiliza l'acelerómetro d'un dispositiu mobil o a lo sieu GPS, o la siá camèra, o coma me comentava Jorge Molinera, quand los besonhs de recorses de tractat siatz anautitas per un servici web. En aquestes cases, las apps son la granda oportunitat, mas son pas majoritat. Son tanben los cases dins la nòstra web es tan complèxa o inabordable per la tecnologia que se faguèt amb el en lo sieu jorn, que sembla mai rapid elaborar dempuèi zèro una simpla app per ofrir qualqu'un dels servicis. Mas pauc mai.

A la fin, la miá reflexion es que contunham d'assistir al començament de l'èra post Pc, que la batalha se liura ja en lo bromalh e qu'a d'implicacions fòrça nautas en los modèls de negòci online que coneissèm e qu'afècta, tanben, a las experiéncias d'emplec. Totes los implicats cercan lo sieu tròç del pastisson tant en mobils coma en de webs (me contunha de cridar fòrça l'atencion temas coma la Web Stores que cercan recuperar al navigador coma sistèma operatiu) e que cnjse la fragmentacion contunha, en los prèps ans assistirem dins una Internet fòrça distinto al que coneissèm. Per çò de bon e per çò de dolent.