La censura” en Twitter

Censura (del lat. Censura): examen e aprobacion qu'anticipadamente fa lo censor gubernativo de cèrts escrits abans de se donar a l'imprenta.

Imaginatz la cara qu'aguèt de póner lo responsable de Yahoo! En l'an 2000 quand Yahoo! En França foguèt demandado per la Liga Internacionala contra lo Racisme e l'Antisemitismo a la vista que dins lo portal de subastas de la web de Yahoo!, Los ciutadans franceses podián accedir a de produchs ligats al nazisme, fach aqueste contemplat coma delicte en lo Còdi Penal francés.

Èst foguèt lo primièr grand cas a on se prepausèt dobertament lo problèma de l'extraterritorialidad de las leis dins Internet, doncas çò qu'es legala dins un país pòt o èsser pas en d'autre, se plan Internet permet a totes accedir al meteis contengut. En aquesta controvèrsia, la conclusion que se li arribèt a el foguèt la qu'un estat a capacitat sufisenta -en basa a la siá sobeiranetat nacionala- per empedir e limitar l'accès de los sieus ciutadans dempuèi lo sieu territòri a de determinats contenguts accessibles a travèrs de la ret.

Tal afar foguèt atentament analisat pel Parlament Europèu, çò qu'amièc al legislador europèu a optar per l'aplicacion del principi de contraròtle en origina en çò que toque als contenguts que se difonan per Internet. Aital o plasmó en lo en Considerant 22 de la Directiva de Comèrci Electronic, que: “Lo contraròtle dels servicis de la societat de l'informacion a de segontes el se far en l'origina de l'activitat per garantir que se protegisson de forma eficaça los interèsses generales e que, per aiçò, es de besonh garantir que l'autoritat competenta garantisca dicha proteccion non solament en lo cas dels ciutadans de lo sieu país, mas en lo de totes los ciutadans de la Comunitat. [...]; En mai e amb la fin de garantir de forma eficaça la liura circulacion de servicis e la seguretat juridica pels prestadores de servicis e los sieus destinatarios, en principi aquestes servicis an d'èsser subjèctes al regim juridic de l'Estat membre dins qu'es establit lo prestador de servicis”.

Malgrat aiçò, dich principi significa pas qu'un estat aja de permetre que los sieus ciutadans accediscan a qui que sián contenguts unicament pr'amor que sián lícitos dins lo país que se difonon dempuèi el. En efècte, la Directiva permet que los Estats de membres pòscan prene de mesuras restrictivas de la liura circulacion de contenguts dins Internet respecto d'un determinat servici de la societat de l'informacion, totjorn e quand se compliràn una seria de condicions que garantiscan los dreches dels afectats. Aqueste ponch demorèt rebatut en l'article 8 de la Lei de Servicis de la Societat de l'Informacion (LSSI) espanhòla, en vertut que, dins lo cas de que un determinat servici de la societat de l'informacion n'atemptatz o pòsca atemptar contra los principis que s'exprimisson en aqueste article, los organs competents per la siá proteccion, en exercici de las foncions qu'ajan legalament atribuidas, “poiràn adoptar las mesuras de besonh per que s'interrompa la siá prestacion o per retirar las donadas que los aleban”.

En basa a aqueste article, Espanha a barrat de nombrosas paginas web consacrada a la venta de medicaments falsificados, pornografía infantil, incitación a l'anorexia e bulimia, entre d'autras, e a bloquejat l'accès a de paginas web que los ciutadans espanhòles podián a travèrs d'el obténer produchs considerats illicites dins l'estat espanhòl.

A aplicat la censura Espanha en l'exercici d'aquestas facultats que li reconeis la Lei? Evidentament pas. Çò d'unic qu'a fach es restringir la libertat d'expression pr'amor qu'existís un autre plan qu'a d'èsser protegit amb màger intensitat qu'aquela en un cas concrèt. Aqueste seriá lo cas dels previstes en l'article 8 de la LSSI, encara malgrat l'inclusion -coma apartat e)- dels dreches de proprietat intellectuala qu'introdusiguèt l'aperada Lei Sinde per permetre dins lo Govèrn barrar de paginas web.

Dotze ans après, Twitter a tornat a póner envolopa la taula la discussion sus la libertat d'expression dins Internet e los sieus limits.

En relacion a aqueste drech, es evident que de determinats regims politics e religioses se senton menaçats per la capacitat d'Internet de difóner d'opinions discrepantes amb los principis que se pretenon impausar a una populacion de mai en mai informada e concienciada amb las libertats dels ciutadans. Los cases de China o Tailàndia son estats òm dels exemples mai evidentes dels assages d'un govèrn de coartar las libertats d'informacion e d'expression de los sieus ciutadans, en invertint de grandes esfòrces en ensajar controtlar e limitar l'activitat que se desvolòpa a travèrs d'Internet.

En çò que tanh a la libertat d'expression, l'article 19 de la Declaracion Universala dels Dreches umans sosten que tot individu a drech a la libertat d'opinion e expression, en inclusent lo drech a difóner d'opinions sens limitacion de frontièras e per quin mejan que siá d'expression.

Tanben la Constitucion dels Estats Units contempla aqueste drech en la siá Primièra Esmena, quand ditz que lo Congrès farà pas lei qualqu'una que coarte la libertat de mot o d'imprenta.

Aital meteis, Espanha o reconeis coma un drech fondamental constitucionalmente protegit, en particular en lo sieu article 20.1.A), que: ”Se reconeisson segontes el e protegisson los dreches a exprimir e difóner liurament las pensadas, d'idèas e d'opinions mejançant lo mot, l'escrit o quin autre que siá mièg de reproduccion”.

Encara malgrat l'importància d'aqueste drech en lo desvolopament e mantenença d'un estat democratic e de drech, la libertat d'expression es pas illimitada. O indica aital lo pròpri article 20.4 de la Constitucion Espanhòla, quand dispausa que “aquestas libertats an lo sieu limit en lo respècte als dreches reconeguts en aqueste Títol, en los precèptes de las leis qu'o desvolòpan e, mai que mai, en lo drech a l'aunor, a l'intimitat, a la pròpria image e a la proteccion de la joenessa e de l'enfància”.

En relacion a aqueste extrèm, lo passat 26 de genièr nos desvelham amb la notícia, publicada en lo blog de Twitter, a on s'informava que l'entrepresa aviá decidit permetre lo blocatge de determinats tweets dins aqueles païses qu'o solliciten aital (a travèrs de la plataforma chilling effects), en s'informant d'aiçò als usatgièrs afectats. Tala limitacion demorarà restringida a aqueste concrèt territòri, en se mantenent lo liure accès a diches tweets foguèsse de las siás frontièras. Aital, per exemple, un tweet contra la familha reala tailandesa poirà èsser inaccesible dempuèi Tailàndia; un tweet pro-nazi èsser vetat en Alemanha; o un messatge contra Mahoma èsser bloquejat en paises musulmanes.

Après dicha anóncia, Twitter es estat immediatament acusada d'atemptar contra la libertat d'expression dins Internet. Malgrat aiçò, es aiçò censura? Son rigoroses los titulars qu'an donat la notícia?

La discussion es servida. Quina limitacion que siá o restriccion de contenguts dins Internet es immediatament percebuda per la populacion coma un acte de censura de la part de l'operador que preten la menar a tèrme. Pas obstante, a de s'analisar se tala decision es degudament fondamentada e s'es degudament emparada dins los limits de la libertat d'expression reconeguda en la nòrma aplicabla.

La limitacion d'aquestas libertats es una supausada tremendamente delicat, cuyo exercici a de se menar a tèrme amb los maximals gatges per totes los intervinientes e afectats. Es intolerable qu'Internet se convertisca en un indeseable instrument de manipulacion e adoctrinamiento politic, cultural e/o religiós. De la meteissa manièra qu'es inaceptable qu'Internet se convertisca en un espaci que pòsca en el se transgredir impunidament la Lei. L'equilibri entre ambedós supausats es tan malaisit coma indispensable.