Vacas vs d'Eròis

72 milions d'èuros requectèron las ONG espanhòlas en los 30 de jorns posteriors al tèrratrem de Haití. Espectacular. Son las donadas qu'a apletat l'Associacion Espanhòla de Fundraising e que nos plaçan coma òm dels màgers donadors, sonque per darrièr d'EE.UU, Canadà e Anglatèrra. Encara mai significatiu es que 95% d'aquesta quantitat correspond a de donacions privadas e, d'aqueste percentatge, 72% es sortit de las pòchas de ciutadans d'a pè. Cossí s'explica semblabla generositat? Qué a foncionat en de tèrmes de marqueting per arribar a aquesta chifra?

En partint de la basa que las espanhòlas sèm de bonas gents, d'aiçò i a pas dobte, creï que s'es donat de divèrses ponchs clau:

• Avalancha d'images e informacion grafica, màger qu'en cap autra catastròfa qu'ieu conesca. E, coma sabèm, lo lengatge audiovisual ataca dirèctament al còr de las personas.
• Movilizacion rapida e efectiva de las ONG. Fòrça d'elas èran ja dins Haití a las 48 d'oras. Es dire, arribavan las images dels mòrtes, de las victimas, dels refugiats, mas tanben las dels volontaris, los cargamentos d'ajuda umanitària… e, sustot, arribavan los miracles, los rescats après de jorns sepultados, lo trabalh dels eròis (de pompièrs, sanitaris…)
• Aquesta combinacion produsiguèt un efècte interessant. S'en d'autras escasenças, me soi trobat a de gents que se refugiava en lo “Per que vau ajudar, se va pas servir a brica”, en aquesta, davant l'evidéncia de la preséncia de las gents qu'èra en ajudant ja, aquesta desencusa èra pas mai valida. E s'aguèt quauquarrés que pensèt çò de “L'ajuda va pas arribar, las ONG van pas poder la gestionar”, vos asseguri qu'aqueste tipe aguèt jamai l'intencion de far brica.

De sòrta que avèm lo poder de l'image e lo poder dels eròis, d'aqueles que son capaces de far çò que fòrça de nosautres ni imaginam. E aiçò genèra una expectacion e una identificacion: “ieu pòdi pas èsser ailà, aportariá pas brica en Haití, mas aquestas gents òc, aital que lor vau apiejar”.  En realitat, las ONG an pas agut de besonh desvolopar cap campanha de marqueting,  “lor a calgut pas que s'aplicar en çò que lor far: ajudar.

Autra de las conclusions es l'importància de comptar amb d'eròis en la tiá equipa, de comptar amb de caps. Ieu vau pas a encadenarme a l'arpón d'un vaissèl ballenero, mas los de Greenpeace, òc; ieu vau pas a Darfur a operar a vida o mòrt a un mainat de 3 ans, mas los de Mètges sens de Frontièras, òc. Avèm de besonh d'eròis. E, òc, es cèrt que de cases qu'ai pas comptat coma el son coma el a posita de totas las ONG, mas vos asseguri tanben que los eròis son tanben dins las associacions pichonas, cal pas que los trobar. Tà ièu, Encarnita es mai eroïna que qui que siá, o Gloria, o Toni.

E son après las vacas, que son dins lo títol d'aqueste post. E es qu'aquestes jorns crida l'atencion de divèrses blogs e de mejans la campanha “Apadrina una vaca“,  que detla Fondacion ACT a començat per que las femnas mai pauras dels pòbles de la província de Manapparai, una zòna rurala del sud de l'Índia, pòscan crompar una vaca. Perqué una vaca? Pr'amor que dona lach e aiçò alimenta e permet comerciar (vendre los excedentes). Foncionarà la campanha? A captat almens la nòstra atencion, çò qu'ai pas clar es que l'atencion se revire en de donacions. Parlam a la fin del famós ROI, e d'aiçò sap fòrça mai Fernando Polo.

* Fòto. BUSF (Pompièrs Jonhuts sens de Frontièras). Rescat, après 5 jorns sepultada, de Nadine Cardoso, proprietària de l'Otèl Montana en Pòrt Prince.

_______________________________________________________________________________

José Antonio Ritoré trabalha en Òbra Sociala Caissa Madrid en gestionant lo portal corporatiu e la siá dinamizacion e posicionament. Pòdes li seguir a travèrs de lo sieu blog “La nòrma de William” e en la siá Twitter.