Twitter e mai Delibes

E mens blogs, e mens Facebook, e mens tableta… aquestes foguèron los mieus trending topics del divendres e lo dissabte. Perqué consum tant de menutas en visitant blogs o cotilleando en Facebook de paginas e de campanhas que me van pas daissar absoludament brica perdurable, que, a l'aital coma aqueste post que lieges, se confoneràn entre d'autres miles, de milions? Cèrt, es part de lo mieu trabalh. Benlèu la question seriá, Perqué ai pas consacrat mai temps a liéger a Delibes?

Mai ailà d'un parelh de libres e divèrsas adaptacions cinematograficas (Quinas bona es Los sants innocents!), La miá relacion amb òm dels mèstres del jornalisme, de la literatura e de la COMUNICACION es estat escassa. Bon, mas, aicí, al blog de Territòri creatiu se ven a parlar de marqueting e, en donant un torn a totas las reaccions que s'es produsit après la siá mòrt, ai queigut en lo compte que, en tornant a la nòstra jerga, se tracta d'un apabullante cas de capitada en tres ponchs: storytelling, reputacion e generacion de comunitat.

1. Storytelling. Aicí pas i a discussion. Qué creatiu seriá capaç de convertir en òm òbra mèstra un monològ de mai de 250 paginas qu'una veuda parla en el a lo sieu defunt marit, en repassant la siá vida e de miracles. Lo dissabte, en revisant qualques capítols de Cinc oras amb Mario, descobriguèri qu'es impossibla manejar lo lengatge, l'ironia e l'umor coma o fa Delibes. Una leiçon per qui que siá qu'aspire a escriure.

2. Reputacion. Ai pas trobat una sola notícia, un sol blog que parle mal de Delibes. Cèrt es que resulta raro trobar criticas en las necrológicas, mas de còps los matises, los pichones detalhs de qualques cronicas desvelhan retragas. Es pas lo cas. Qué faguèt Miguel Delibes per aténher tala reputacion? Brica excepcional: escriure, trabalhar, se consacrar a la siá familha, èsser discrèt, umil. “M'agradariá èsser remembrat mai o mens coma çò que foguèri, se foguèri quauquarrés”, li comptava a Leandro Pérez de Miguel. Foguèri ièr trasteando una estona dins los esturments de monitorización que nos descobriguèt Roberto Carreras e vegèri, per exemple, qu'en Social Mention, l'indicador “Sentiment” es un 10. M'estonèt òc descobrir en Ubervu cossí, en los darrièrs jorns, Willy Toledo, mercés a Youtube, a agut mai de mencions que lo pròpri Delibes.

3. Generacion de comunitat. Amb estrecha vinculacion a la reputacion, Miguel Delibes a atengut que de personas que li coneissián pas sèson personalament una prigonda tristesa. Creï pas qu'aja una màger demostracion de identificacion entre un cap e la siá comunitat. Es coriós verificar cossí fòrça usatgièrs lo divendres entrèron dins Facebook en cercant qualque espaci que poder exprimir las siás condolenças, mas çò d'unic que trobèron en el foguèt una pagina amb una sola publicacion en lo mur (e realizada lo 31 de decembre de 2008). Totun, 69 personas se decidiguèron a escriure.

Fòto: Los sants innocents. An 1984. Pellicula dirigida per Mario Camus.
_______________________________________________________________________________

José Antonio Ritoré trabalha en Òbra Sociala Caissa Madrid en gestionant lo portal corporatiu e la siá dinamizacion e posicionament. Pòdes li seguir a travèrs de lo sieu blog “La nòrma de William” e en la siá Twitter.