Intelligéncia Artificiala: John von Neumann e la naissença de la vida artificiala

Dison que los ongreses venon de Mart, almens aiçò sembla en lo cas del gèni de personas coma John von Neumann. Aqueste òme, en mai de far d'aportacions immensas en fisica e matematicas, influiguèt de forma decisiva en las sciéncias de computación. En fach l'arquitectura de la computadora qu'usas per liéger aqueste article amie lo nom de von Neumann (levat qu'uses un dispositiu fòrça raro), a on los programas son almacenados en una memòria e d'aicí liejudi per l'unitat de tractament en torn. E d'autra de tantas idèas luminosas aportadas pel polímata ongrés, era quau nos pòrta aicí, anèt la de vida artificiala.

Von Neumann Se preguntava s'èra possible bastir una maquina que produsiguèsse de maquinas mai complèxas que cnjse meteissa. La siá recèrca èra guidada per las siás incresiblas abiletats matematicas. El queiguec en lo compte que la clau es dins lo concèpte d'acte-reproduccion .

Considerem que las maquinas normalas bastisson pas que de maquinas mai simplas qu'òc meteissas. Per exemple, los robòts de linhas de produccion industriala, que son fòrça mai complèxes que los artefactes que produsisson en seria. Cèrtament nosautres, d'èssers umans, encara pas avèm atengut concebre d'èssers mai complèxes que nosautres meteisses. Malgrat aiçò, l'evolucion suggerís que los organismes viues pòdon donar naissença a de formas de vida mai complèxas.

Una maquina acte-reproducible auriá de poder evadir lo sieu degeneración cap a de formas mai simplas. Ara plan, imaginem aquesta maquina acompanhada d'unas gotas de caòs, propensa a mutaciones, e que genère eventualament una o mai de maquinas mai complèxas… Comença alavetz la magia de la vida artificiala.

L'implementación fisica d'aquestes concèptes en de tempses de von Neumann, ailà pel decènni dels 60, èra impensable. Cossí poiriá experimentar amb aquestas idèas? Lo polonés Stan Ulman li suggeriguèt l'emplec d'autómatas celulares (CA), que son de sistèmas celulares (los sistèmas viues mai simples qu'existisson), teorics, amb las seguentas caracteristicas:

• Un espaci celular per viure
• Temps per que succedisca la vida
• Estada
• Vecindad
• Capacitat per cambiar d'estats
• Limits dins temps e espaci

Aquesta suggestion foguèt sufisenta per que von Neumann iniciès formalament l'estudi matematic dels sistèmas celulares. Mai encara, s'inícii aital l'estudi formal dels principis fondamentales de la vida, en tant qu'es un sistèma complèx mas
subjècte a de caracteristicas simplas e, coma sabèm plan, sobradamente poderosas. Unes autres de scientifics-gènis coma Conway e Wolfram contunhèron la labor de von Neumann, meteisses que revisarem en las seguentas edicions de la nòstra seccion d'Intelligéncia Artificiala.