Azpiri E Spectrum: Del pincèl al píxel

Alfonso Azpiri es un famós dibujante de cómic espanhòl. La siá òbra mai famosa es benlèu la ligada a Lorna , una rubia explosiva, que protagonizava una historietas amb caractèr erotic. Personatges sieus son tanben Goomer e Mot, aquestes darrièrs per un public mai juvenil mas tanben dins lo genre de la sciéncia ficcion.

Fòrça sauràn per a on vau, mas d'autres lectors, pensaràn qué li cal veire aqueste senhor amb un blog de videojòcs. E es qu'Azpiri pendent los ans 80 trabalh en fasent la carátulas dels jòcs espanhòles d'aquesta epòca, çò que s'es vengut cridar l'edat daurada del logicial espanhòl.

Lo dibujante voliá amassar totes aquestes trabalhs en un libre qu'a editat ara Planeta d'agostini a un prètz de 15€. S'apletan tanben d'escapols e lo resultat final, qu'acabava de còps influenciando a l'aspècte visual del jòc. Lo libre amie un parelh de meses en las estanterías e ara en Fnac de Callao en Madrid, se fa una exposicion organizada per RetroAccion en torni a aquestes trabalhs qu'acaba aqueste meteis divendres. Qualqu'uns poguèretz ja veire l'exposicion en Saragossa en la RetroMañía que se celebrèt en novembre.

Per celebrar la dubertura de l'exposicion se comptèt amb Alfonso Azpiri que dió una charrada sobratz los sieus trabalhs en l'epòca Spectrum.

Tot comencèt amb lo sieu trabalh Rocky per Dinamic, encargat per Pablo Ruíz, lo directiu de Dinamic, qu'en aquela epòca aviá 18 ans e èra l'empresari mai jove de l'estat espanhòl. Començava aital una aventura que li amii a trabalhar per de divèrsas entrepresas espanhòlas coma la ja citada Dinamic, Piqui Soft, Erbe e Opèra Soft.

Los sieus trabalhs acaban pas amb la portada, en qualques escasenças diboishava per las animacions e lo dessenh de scenaris. De còps lo pròpri diboish de la portada inspirava als programaires a l'ora de crear una aventura, doncas que fòrça còps la portada se cap a abans que lo pròpri jòc.

Èra una epòca a on los videojòcs èran un trabalh mai artesanal. Li encargavan de còps una portada per un jòc qu'al mes seguent anava sortir en Micromania. Cossí an cambiat las causas!

Aviá d'epòcas que fasiá unas quatre portadas al mes. Trigava las far unes dos de jorns o tres, e mai se depend de l'òbra e çò que se li resistiguèsse l'idèa. Podiá trigar una setmana, en aquestes cases. En çò que tanh al formato que trabalhava amb el comencèt amb DIN A4, e mai se es un formato relativament pichon, coma èra per un cassette qu'èra fòrça mai pichon aviá pas problèma. Comencèt après a trabalhar en DIN A3 e quitament qualque còp o faguèt en DIN A2, e mai se aqueste formato per lo sieu tamaño li resultava fòrça incomòde.

L'exposicion a penjats una dotzena de trabalhs, pas tantes coma se poguèren veire en Saragossa, mas fòrça plan escuelhuts. Poirem veire los diboishes en unas proporcions màgers que las del cassette tipic de Spectrum. Se parli en la charrada de l'importància d'aquestas portadas que transmetián de sensacions e de sòns, que lo pròpri jòc podiá pas per las siás limitacions tecnicas. E quand veses las òbras penjadas dins la sala, s'avertís aquesta dimension rapidament.

Azpiri Se considerèt jugón, e mai se puslèu en aquela epòca dels 8 bits. Los jòcs d'uèi lo jorn pas venon de convéncer al mèstre e critic l'importància qu'an los grafics respecto a la jugabilidad qu'es çò mai important: “los jòcs lor cal èsser jugables”. E ironizo sobre la recèrca de realisme grafic dels jòcs contemporanèus: “se li cal mòure lo pel de l'ussa” per que se considère plan lo jòc.

Aital qu'avètz fins al jorn 22 de genièr, aqueste meteis divendres, en Fnac Callao per veire l'exposicion Spectrum: Del pincèl al píxel. Trigatz pas brica en la veire e es fòrça recomendable. Vos recomandam tanben que crompetz lo libre, amb fòrça bon papièr per cèrt, sustot fòrça bon pels nostalgics.