Diari de 1 Videojugador: de Notables cual suspensos

Çò de las pontuacions de Fin Fantasy XIII frega ja çò irrisorio. Pas per las nòtas en se mas pel debat qu'aquestas an suscitat. Fòrça mejans exagèran, en fach, al parlar d'un òdi exacerbado cap al títol de la part de qui o an puntuado amb de notables, qu'interpretan coma suspensos amb clara indignacion. E aiçò m'a amiat a me preguntar: en quin ponch los mejans especializats perdèron l'objetividad en las siás baremos de pontuacion?

Tal cual es la causa li autrejar a un jòc de renom un 8 es denigrarlo, los nueves e dieces son a l'òrdre del jorn e los sietes e seises s'an gaireben extinguit de webs e revistas. Parlem pas ja de cincos e cuatros, que dirèctament ni fan acte de preséncia doncas semblès que los dolentes jòcs (los dolentes de vertat, aqueles afligits de gravísimos d'errors de programacion e aborrits coma eles sols) meritan pas s'analisar e s'o fan se lor consacra un pichon despiece, a pena dos paragrafes rematados amb un grand nombre que duplica lo sieu tamaño. Al darrièr Resident Evil o Metal Gear Solid, malgrat aiçò, se lor consacran criticas vastas e detalhadas.

Acaso Un jòc dolent requerís pas lo meteis amigui analítico que lo títol mai famós? En fach per aquesta reputacion, per èsser de sobres coneguts, es pas de besonh proporcionar al lector tant informacion, doncas aquesta es ja de sobres coneguda per èsser estat mil còps nomenats en cientos de notícias, de vidèos e d'images. Un jòc mai pichon, mens redon e conegut, òc que requeririá detalhar mai, qualquarren que, coma disi, gaireben jamai arriba. Es tanben vertat que son los lectors qui comandan e que çò qu'aquestes vòlon liéger es, per nòrma generala, çò que tala o cual mièg opina del darrièr liurament d'èst o aquel bestseller, per çò que quin assag que siá per fomentar l'analisi de títols “mendres” es pro infructuoso.

Mas en daissant a un costat la discriminacion generala que fasèm (de jornalistas e de lectors) a de jòcs de mendre calat, tornem al tèma que nos ocupa: las siás nòtas. E es qu'en las paginas de las revistas, en las webs, la tonica generala es puntuar als grandes títols d'acòrd a çò que los lectors esperan d'eles, en desbrembant en fòrça escasenças qu'un jòc, per fòrça notorio que siá lo sieu nom o la franquicia que s'inserta, a d'en el s'analisar de forma independenta, cual jòc en se meteis. Auriam d'entendre que li donar un notable al darrièr liurament d'una seria concrèta es pas mancillarla al complèt, mas simplament èsser d'objectius respecto a un produch que fòrça gents va far en el un desembolso important. Mas supausi que podèm pas o evitar: sèm mitómanos, avèm de besonh èsser fisèles a qualquarren: una marca, un estil de vida, una franquicia videojugable en lo nòstre cas que, dempuèi lo moment en qu'escuelhèm coma predilecta, salvaguardamos de quina critica que siá, sens entendre que çò qu'un jorn foguèt grand pòt deman fenir en derivant en qualquarren insustancial.

Es pas estat aqueste lo cas de Fin Fantasy XIII (que dobrissiá l'article) que l'injustícia ven amb el donada per la dolenta percepcion que fòrça an de totes aquestes ochos, ochos e mièg (adjudicats per pas paucs mejans) que supausan una nòta excellenta, pas abituala en la saga, mas excellenta a la fin e al cap, pr'amor que los nueves aurián d'èsser de pontuacions fòrça exclusivas (parlem pas ja dels dieces) e se donar pas tan a la leugièra. Los mejans avèm doncas qu'endurecer los nòstres sistèmas de pontuacion: de servís brica aver una escala decimal s'après sonque puntuamos del 7 al 9, amb çò qu'atenhèm unicament enganhar al lector e quitament alterar la siá percepcion de çò qu'es un bon videojòc.

E es que, se cree o pas, i a tanben fòrça videojòcs apassionantes dins la franja del 6 al 8, de títols qu'a bastantes d'usatgièrs atenguèron quitament emocionar mai que fòrça dels considerats intocables pel fanatismo de qui desbremban que la basa de la nòstra industria es pas la veneración fisèla, mas la recèrca de diversión siá dins la consola o jol títol (illustre o pas) que siá.